Bizler Kurbanız!

Hz.Ali bir cihatta hasmını yere yatırır. Boynuna basıp tam kafasını vücudundan ayıracağı sırada, yerde yatan adam Hazreti Ali’nin yüzüne tükürür. Bunun üzerine Hz. Ali adamın üzerinden kalkar. Bu hale şaşıran adam sorar: – Beni öldürmekten niçin vazgeçtin? – Ben seni Allah rızası için öldürecektim. Sen benim yüzüme tükürünce sana sinirlendim. Nefsim devreye girdi. O sinirle seni öldürseydim, Allah rızası için değil, kendi kızgınlığım için öldürmüş olacaktım. O zaman da sevap kazanamayacaktım. Onun için öldürmekten vazgeçtim. Adam: – Halbuki ben seni kızdırıp bir an önce beni öldürmeni düşündüğümden öyle yapmıştım. Derhal öldürürse fazla acı duymam diye düşünmüşdüm, dedi ve Hz. Ali’nin büyüklüğüne hayran kalıp müslüman oldu.
Bu kıssayı niye anlattım?
Bu kıssadan alacağımız, almamız gereken hisseler olduğu için anlattım.
# Kıssadan Alınacak Hisseler#
Biz müslümanlar; zalim zulmedince, zalime sövüyoruz, elimizdeki haklarımız alınınca sokaklara dökülüp, (tabir-i caizse) kelle istiyoruz.
Biz müslümanlar;karşıt görüşlülerimiz tartışırken yani münazara ederken, karşımızdaki sakin bir ses tonuyla hakaret ettiğinde ALLAH rızası için ALLAH'ın emirlerini savunmayı bırakıp adeta aslan gibi kükreyip yüksek sesle karşımızdakine hakaret ediyoruz. Bunlar birer örnek.
Peygamber Efendimiz (SAV)'in hiç bir zulme karşı beddua dahi etmediğini unutuyoruz.
Hz. Ali'nin bir müşriği neden öldürmekten vazgeçtiğini unutuyoruz. Biz nefsimizin kurbanı olup karşımızdakilere İslam'ın güzelliklerini anlatmamız gerekirken onlar gibi kötülük-çirkinlik ediyoruz. Bu davranışlarımızla belki de o kişilerin müslümanlığı tercih etmemelerine sebep oluyoruz. Ahirette bunun hesabını nasıl vereceğimizi hiç hesaplamıyoruz.
Biz hep nefsimizin kurbanı oluyoruz...

Selam ve Dua ile...